เมื่อก่อนนี้ป่วยรายเดือนค่ะ  ป่วยทุกเดือน  ตื่นเช้ามาเอาแล้ว  ถ้าลุกจากที่นอนแล้วเดินไปโน่นไปนี่เลยไม่นั่งสักพัก  น้ำมูกจะไหลเหมือนน้ำประปาทุกที  ต้องกินยาลดน้ำมูกทุกครั้ง  แล้วก็ง่วง  ทำงานทำการไม่ได้ไปทั้งวัน  จนกว่าจะหมดฤทธิ์ยานั่นแหละ  ไหนจะเป็นตะคริว  เหน็บชา ไมเกรน  ปวดเมื่อย  สารพัดความป่วยกระเสาะกระแสะ  มองภายนอกก็ดูเหมือนว่าดีเพราะรูปร่างออกแนวผอม  ไหนได้มีพุงและมีโรคเหมือนกันค่ะ  ไม่ดีเอาเสียเลยค่ะ

ตั้งแต่ออกกำลังกายมานี้  ยังเปลี่ยนแปลงเรื่องการรับประทานอาหารอีกด้วย  จากที่กินตามใจปาก  อาหารเช้ากินบ้างไม่กินบ้างตามอารมณ์ที่ตื่น  วันไหนตื่นสายก็ไม่กินข้าวเช้า  วันไหนตื่นเช้าไม่หิวก็ไม่กิน  วันไหนตื่นแล้วหิวถึงจะกิน  มื้อดึกกินโน่นสองทุ่มครึ่งสามทุ่ม  แถมนั่งเหน็บขนมกินไปด้วยระหว่างละครรอบดึก  ทุกวันนี้กินอาหารเช้าทุกวัน  เลือกของกิน  ปรับใหม่หมดเกี่ยวกับการกิน  แฮ่  จากที่ไม่เคยกินข้าวกล้องก็มากินข้าวกล้อง  จากที่กินวันละ 3 มื้อครั้งละเยอะ ๆ  มากินวันละ 5 มื้อในปริมาณที่พอเหมาะ  กินขนมประเภทเบเกอรี่น้อยลง  กินผักผลไม้มากขึ้น  ดื่มน้ำเยอะขึ้น  เพิ่งจะค้นพบสัจจธรรมว่าอ้าว  ประเภทแป้งทั้งหลายกินมากไปต่อมื้อเหลือส่วนเกินเก็บเป็นไขมัน  มิน่าพุงมาเป็นกองนี่เอง  ไม่ชอบเลยการมีพุง

ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ปรับปรุง  โอ้ว  เหมือนปรับพฤติกรรมครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต  แม้กระทั่งการดูแลความสะอาดในบ้านก็เน้นมากขึ้น  หลังจากน้ำท่วมมาแม่หลิ่มเคยแพลนไว้ว่าจะเปลี่ยนผ้าม่านใหม่ยกบ้าน  เคยไปปรึกษาร้านผ้าม่านแล้วค่ะ  แต่สนนราคาแพงมากเกินงบที่ตั้งไว้  เลยมีอันต้องดรอปไว้ก่อนค่ะ  เคยลองถอดผ้าม่านมาซักเองแล้วใส่กลับเข้าไปใหม่  เสียหายหมด  ดีว่าเป็นส่วนชั้นสองของบ้านเลยไม่ซีเรียสเท่าไร  จำได้ว่าตอนนั้นที่ถอดผ้าม่านไปซักนั้นเพราะเหตุผลมีคราบสกปรกและกลิ่นอาหารติดผ้าม่านค่ะ  บางครั้งแม่หลิ่มทำกับข้าวที่ครัวใน  ถึงแม้จะปิดประตูบานเลื่อนส่วนห้องครัวกับห้องนั่งเล่นในตัวบ้านแล้วกลิ่นก็ยังเข้ามา  แล้วเป็นไงคะ  จับตามผมที่เพิ่งสระไม่พอ  จับผ้าม่าน  จับโซฟา  จับตามเฟอร์นิเจอร์ที่เป็นผ้าค่ะ  ต้องเที่ยวหาซื้อสเปรย์มาฉีดอยู่ร่ำไป

มีอยู่วันหนึ่งไปเดินซุปเปอร์มาเก็ต  จริง ๆ เดินบ่อยนั่นแหละ  แต่ว่าวันไหนมีเวลามากก็จะสอดส่ายสายตาส่องหาอะไรใหม่ ๆ  ไปลองเรื่อย ๆ  ยี่ห้อไหนหอม  ยี่ห้อไหนคิดว่าดีก็จะซื้อหามาลองใช้ค่ะ  เจอของออกใหม่ที่ราคาไม่แพงต้องลองเสียหน่อย  จริง ๆ เคยซื้อของยี่ห้อนี้ใส่ในรถแล้วค่ะและก็ชอบกลิ่น  มันหอมดี  ชื่อนี้หลายคนอาจคุ้นเคย “แอมบิเพอร์”  แต่ที่ออกใหม่นี้เป็นไว้ฉีดบนเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ ๆ ที่เป็นผ้าแล้วเราไม่สามารถทำความสะอาดได้บ่อย ๆ  โอ้ว  ผ้าม่านและโซฟาที่บ้านต้องการอย่างแรง  อิอิ

จริง ๆ มันมีหลายกลิ่นค่ะ  ขวดสีชมพู  ขวดสีฟ้า  ขวดสีเขียว  แต่ถูกใจกับ 2 กลิ่นนี้  จำได้ว่าขวดสีเขียวช่วยลดแบคทีเรียด้วย  แล้วทำไมไม่เลือกมาเนี่ยเรา   ไม่เป็นไรลองแล้วเวิร์คค่อยไปซื้อเพิ่มก็ไม่สายค่ะ

ซื้อมาแล้วก็ลองแกะใช้เลยค่ะ  อย่างแรกจัดการกับผ้าม่านก่อนที่ชั้นสองของบ้าน  เพราะไม่ได้ซักมานานมาก  ฮ่า ฮ่า  วิธีการใช้ไม่ยากแฮะ  คือ ให้เราถือขวดห่างจากผ้าม่าน 1 ฟุต  แล้วก็ฉีด ๆ ไปที่ผ้าม่านให้ทั่วค่ะ  ฉีดมัน 3 ห้องเลย  ข้างบนมี 3 ห้อง  ยืนดมสักพัก  เอิ่ม  กลิ่นหอมเข้าท่าดีแฮะ  ใช้สีชมพูก่อน  สีชมพูกลิ่นหอมแบบดอกไม้ค่ะ  จริง ๆ ชอบสีขวด  บ้าสีชมพูอ่ะ  แล้วก็ปล่อยไว้แบบนั้น  ลงมาทำงานชั้นล่างต่อ  เย็น ๆ กลับขึ้นไปดมผ้าม่านใหม่  รู้สึกว่ากลิ่นดีขึ้น  ถึงแม้จะไม่สะอาดเท่ากับการนำไปซัก  แต่ก็แก้ปัญหาไปได้ค่ะ  ดีกว่าดมกลิ่นเชื้อโรคและกลิ่นอาหารติดผ้าไปตลอดนะ

วันรุ่งขึ้นไม่รอช้า  หลังจากฉีด Ambi Pur Fabric ชื่อเต็มของเค้า ที่ผ้าม่านแล้ว  ลองที่ใหม่บ้างดีกว่า  ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าที่บ้านเราเลี้ยงหมาหลายตัว  นับไปนับมา 5 ตัว  3 ตัวโตนะไม่มีปัญหา  แต่ 2 ตัวเล็กที่เกิดมาแล้วยังหัดให้เขาฉี่เป็นที่เป็นทางไม่ได้นี่สิ  ลำบากใจ  คือหมาจะมีช่วงวัยที่สมองยังสอนไม่ได้กับสอนได้ค่ะ  โน่นประมาณ 4-5 เดือนถึงจะเริ่มจำ  2 ตัวเด็กชอบสร้างประวัติศาสตร์หลายครั้ง  และที่บ่อยมาก ๆ คือชอบมาปีนโซฟาที่เป็นผ้าเล่น  แล้วก็เล่นกันนุงนังนัวเนียบนนี้  เล่นไม่พอ  ยังฉี่ใส่โซฟาผ้าอีก  แล้วคิดดูว่ามันเอาไปซักได้ไหม  ฮือออออ  ประจำ  คือผ้าเป็นดวง ๆ เพราะเจ้า 2 ตัวนี้  ไม่ใช่เพราะตัวอื่นเลย  ปกติจะเอาผ้าชุบน้ำสบู่มาถู ๆ ที่ผ้าโซฟา  ตามด้วยน้ำสะอาดอีกหลาย ๆ รอบ    เลยใช้ Ambi Pur Fabric ฉีด ๆ ไปเลยค่ะ  ให้กระจาย ๆ ทั่วโซฟา โดยเว้นระยะห่างประมาณ 1 ฟุต  แล้วก็พักไว้ให้สเปรย์แห้ง  สักพัก  เออ กลิ่นดีขึ้น  หอมดอกไม้อ่อน ๆ  เป็นการแก้ปัญหาไปได้บ้างค่ะ  แต่อีกไม่นานเราจะหุ้มโซฟาใหม่แล้ว  ไปติดต่อร้านไว้แล้วราคารับได้  รอบนี้เปลี่ยนเป็นเบาะหนังไปเลยค่ะ

ใช้ไปกับเฟอร์นิเจอร์ 2 สิ่งที่ทำความสะอาดลำบาก  เลยลองมาใช้กับของใช้ส่วนตัวที่เป็นชิ้นเล็ก ๆ บ้าง  คิดว่าน่าจะใช้ได้  เพราะเห็นมันเป็นผ้าเหมือนกัน  ฮ่า  รองเท้าผ้าใบสีชมพูคู่โปรดของเรานี่เอง  มีอยู่คู่เดียวที่ใช้ไปฟิตเนสออกกำลังกายประจำ  แพลนจะซื้อคู่ใหม่มาสำรองเหมือน  เผื่อเวลาซักตากแล้วไม่แห้งค่ะ  เรื่องของเรื่องเราไม่ค่อยได้ซัก  เพราะไปเล่นวันเว้นวัน  กลัวแดดไม่ดีแล้วรองเท้าไม่แห้ง  เราจะไม่มีรองเท้าผ้าใบใส่ไปค่ะ  ปกติเวลาเลิกเล่นแล้วขับรถกลับบ้าน  ถอดถุงเท้ารองเท้าแล้วก็จะเอารองเท้าผึ่งแดดไว้หน้าบ้านแค่นั้นล่ะ  เว้นแต่ว่างจริง ๆ แล้วก็ฟ้าฝนไม่ตกถึงจะซักนะคะ  หนนี้เลยเอามาฉีดในรองเท้าซะเลย  ถือขวดห่างพอประมาณ  คราวนี้ ½ ฟุตเองอ่ะ  เพราะเห็นเป็นของเล็ก ๆ  ฉีด ๆ ใส่เข้าไปด้านใน  แล้วเราก็ผึ่งไว้หน้าบ้าน  วันรุ่งขึ้นก็ใส่เข้าไปใหม่  รู้สึกสบายเท้าดี  และกลิ่นอับของรองเท้าน้อยลง  แต่ถุงเท้าเราเปลี่ยนทุกครั้งนะคะ  ถ้าจะให้ดีควรซักรองเท้าผ้าใบบ้างสัก 2 อาทิตย์ครั้งก็ยังดีค่ะ

อีกอย่างที่แม่หลิ่มได้ลองใช้คือบนฟูกค่ะ  เพราะคิดว่าฟูกเป็นแหล่งสะสมเชื้อโรคอย่างหนึ่ง  เป็นอะไรที่ไม่สามารถซักได้  นาน ๆ แม่หลิ่มจะยกมาตากแดดเสียครั้งหนึ่ง  เตียงนอนที่บ้านจะมีฟูก  แผ่นรองกันเปื้อน  ตามด้วยผ้าปูที่นอน  แผ่นรองกันเปื้อนและผ้าปูที่นอนถอดซักบ่อยครั้ง  ไม่มีปัญหา  เพราะตากแห้งง่าย  แต่ฟูกที่หมดปัญญา  อย่าว่าแต่ซักเลย  ยกออกมาตากยังลำบากค่ะ  หลังจากถอดผ้าซักตากหมดแล้วก่อนปูใหม่เลยลองเอา Ambi Pur Fabric ฉีดไปบนฟูกก่อน 1 รอบ
ทิ้งไว้ให้แห้ง  แล้วปูผ้ารองกันเปื้อน  ตามด้วยผ้าปูที่นอน  แล้วก็ฉีดซ้ำอีกครั้ง  คราวนี้หอมไปทั้งห้อง  หอมทั้งผ้าปูและฟูกเลยค่ะ  จะได้นอนหลับสบาย ๆ  ตื่นเช้าขึ้นมาจะได้สดใสค่ะ  อยากให้ซื้อมาลองแบบแม่หลิ่มบ้างค่ะ

ไว้ขวดสีชมพูหมดแม่หลิ่มจะซื้อขวดสีเขียวมาลองเพิ่มเติม  จะได้รู้ว่าชอบกลิ่นไหนมากสุด  ถ้าสนใจอยากหาข้อมูลเพิ่มเติมรายละเอียดได้ที่ https://www.facebook.com/AmbipurThailand

ตอนนี้เค้ามีแคมเปญใช้แล้วไม่พอใจในคุณภาพสินค้ามีการคืนเงินให้ด้วยค่ะ  ต้องลองนะคะ  ลองอ่านได้จากที่นี่ค่ะ http://www.ambipurmoneyback.com/